Eski Mevsimler

Onlar dinç kötülükleri ile
Onlar sürünen yüzleri ile bahtımda
Hangi mevsimleri geçirdiysem görmedim
O mevsimler ki; şendi ellerimde nice kuşlar 

Uçar, konar, ötüşür, döner dururdu
O mevsimler sanki gelir gibi değil daha...


Onlar küçük kuruşları ile
Kaç hatır zaptına niyetli
Yaşları ile başları derbeder hem kavgalı
Kırık dökük yuvalara çalınmış güya,
Dost sandıkları yılları
Tanrı’ya tanrı atanmış akılları ile
İçlerine sığmış matahları!
Sahici karanlıklarını
Hangi mevsimleri geçirdimse görmedim.


Dipsiz, dizsiz, hinli onlar;
Kırk kez yunsa kirli onlar
Nasıl da dağıttılar kuşlarımı!
Sabrıma sığıntı solukları ile
Bırakmadılar günahsızları
Çekilirse neyin uğruna bu boş dallar?
Sahi, o günahsızlar gelir mi bir daha?