Bülbülün Aslana Yakarışı

Aynı zaman,

Güvercinler beslerken süslü avluda

Art niyetini bana taşıttı yıllarca.

Sahra’mdan ayrı bülbüldüm

Rüzgârda şüphe kızdırıp büyüdüm

Esen şüphede ağır bir kırım vardı

Bir de kırımı pussuz havada seven insanlar
Zeytin dalından büyüktü yüküm

Süslü avlu değil bir sevda peşine düştüm.
/.../

Gökkube fersah fersah lacivert iken

Küçücük dünyama nefes diye asılı iken

Tıka basa bir aslan haşmeti doldurdu semamı

Ciğerimi buldum kabarıp sönen…

İş olsun diye cömertçe uçmak değil ya işim

Kanat çırptımsa ışıklı sokaklar ağzında, ayaz kaygısında

Perçeminde bir kere hisset diye

Lanet gökdelen camlı bu şehir bize göre değildi

Bayat suyu, plastik kapları, kirli insan akisleri

Ejderha olsa baş edemezdi.

Dişiliğime göre değil bu parklar

Son dönencede seni gördüğüm yere gidelim

Arşa yakınken ben

Duydum suretin nasibimmiş, gidelim…

Bir kafeslik drama hibe etme nefesimi;

Ne medeni balçığa batalım seninle

Ne moral olalım kireç kokulu evlere

Emsali umuda dönsün aşkımın

Çile diye seni öteyim, sevda diye, hüzün diye

Bahar diye, şiir diye, naz diye, söz diye...

Pus Parkı

Bu mevsim selamsız sabahsız
Bu hava geceleri suratsız
Bu soğuk cennet ıssızlığı
Bu asfalt yalnızlar çiftliği
Bu lamba sevda gizleyen
Bu sevda ateş söndüren
Bu kız büyüyüp ölecek
Bu bebek anasına küsecek
Bu mazlum benden davacı
Bu leylek cinnet tellalı
Bu camekan intihar meyilli
Bu kırmızı kaderin oyunu
Bu vagon yayan astronot
Bu dilenci son Vizigot
Bu yaprak ayıp örter
Bu uçak bomba sever
Bu ses ‘Tanrı' diyor Ulu
Bu kadın gözlerinden kirli
Bu kibrit yanarsa ısınacak
Bu eşkıya barış sıkacak
Bu İstanbul beyefendi katili
Bu zenciler sizli bizli
Bu şarkı bizi hatırlatır
Bu şehir iki kişiliktir
Bu pus benim nefesim
Bu benim kimsesiz halim…

Sonbahar Sevdiren

Ne tez solmuş bahtım avucunda

Ahir şeddeye muhtaç olmaz.

Sana bulanmış yazgıma diretme

Aşkın tehiri olur, terki olmaz.

Dudakların kızıl goncadan fazlası

Bir şiir doğar senden, serdarca

Geceyi yırtar heceleri, endişelenme

Teşbihin hakkı olur, hatası olmaz.

En güzel gülüşünü kendine demle

Yüzün kasımda çocuk, başkentte sıcak

Ülkede namlı ölüm yok deme

Zevalin elçisi olur, sen gibisi olmaz.

Yoktu sana kadar ‘bir Allah’ın kulu’

Senden öncesi bican sonrası bir can

Yetim düşüm Olduran'a teslim

Kabulü yanın olur, ateş olmaz.