Bülbülün Aslana Yakarışı-2

Aynı zamandı;
Şafak sökümüne kadar uzunca
Uzunca ve tek öğün karanlık bastı koynuma
Nur içi nâr, nâr içi nur hemdeminde
Sevdamı ufaladı parmak uçlarında
/…/
O aslan ki lâl, derin, halîm
İki kelâmsızlığın haşmetiyle
Boşalttı semâmı, düşman başına
Müjdemi geri isterim!

Demir pençeli rüzgârın üstüne
Kaç kanat çırptı şu ölmez denenler
Kaç dönencede öldüm dirildim;
Cürüm var, sır var, âlem var...
Yıkayın bu şehri kimse kötü değil
Senden özge yuvam mı var?

Bir temaşa arşta buncası
Değilse ya ben seni sever miydim?
Huyunu suyunu çileledi Bostancı
Sen garezinde ruhum üfledi
“Selam” dedi ey sabreden
Müjdemi geri isterim;
Bahar var, şiir var, naz var, söz var.

Oyuncaklı Şiir

...

Şiir öğretilmiş lanetlilere sorun

İlkini babama yazan ben kayıp ettim

İşten dönüşünü müjdeleyen pencere

Ve şeftali kesişini anlattığım dizeleri

Masumiyet boy pos atmıştı iyice

Günü gelmişti bir ocağa yuğdum hevesimi

Bahsinde şad olan Çiçi Yabgu’ya sorun

Sırrımı ancak kırkıncı kanatımda ezdim

Kaç ünite nun tütsülü dokunuş

Kaç ıhtırılmış gece mahnisi dinledim

İki sevgili iki yanda;

Hep gülümsemeli çehreli

İkisine de çocukluk ettim.

Bazen ki çoşkun kaynaklı telaşımdır,

Korku sızar oramdan buramdan dur durak bilmez

Cam elyaflı sinirler karşısında daha bi’ hislenirim

Kahır dolup ekseriyetle

Kızışın en kibarcasına vurulurum bir yandan

Cezamı cezbelerle çekerim.

Yine bir cuma bir parça sakinliğe muhtacımdır

Ateşli hastalık çalındı mı kulağıma bir de

Tuzuma tuz katılır Akdeniz koylarında

Bir rakı masasında bırakılır adım

Neye yemin etsem elimde kalır.

İki sevgili iki yanda;

Biri yanıma uzanır rüyasını izlerim

Diğeri belirir dilinde Rahman olanın adıyla

'Tırnağın varsa' der bir sevgili

Diğeri ‘başımı kaşısana’ gözleri güleç

Zan ile gerçeğin atlasında gittim geldim

Aldım verdim kimseyi yenemedim

Sayemde üryanlar şimdi sırt sırta 

Ve küskün ve serkeş

Hep gülümsemeli çehreliydiler

İkisine de çocukluk ettim.