Bu şehir ve yine bir sabah
Sıradan soluğum gün ile selamlı
Hangi zararın arifesindeysem daha kaçamadan
Dizilip peşine atıldım yine toy gibi
İhtimallerin ihtimalden sayıldığı
Bir umut, kapıma dayandığı rüyaların tersine
Uyandım yine Medine’den uzak
Sönen sokak lambalarının kendi zavallı öyküsünde
Yükseldikçe çirkinleşen seslerin arasındayım.
Siyahî değilim diye hor bakılmayan
Orta kuşaktan halliceyim bugün
Yurtsuzluğuma kokular sürerek bu sabah
Elimde olmadan uyanıverdim.
Yorgunum fakat gönüllü olabilirim
Bugün mesela satılığa çıksa;
Olayazan göz temaslarınız ayaküstü
Birkaçı Romalı kibrinde kaldırımlara yabancı
Birkaçı hiç çiçek olmadan büyümüş bakışlarınız?
Geceyi dişleyen keman sesinden ne bulduysanız
Hepsini satsak yemyeşil güneşli bir pazara?
Yorgunum,
Fakat hiç yılmadan doğuyor güneşiniz
Beni tenzih etmeden büyüttüğü tendeyim.
Düştüğüm çağda akıllar cehennem
Evrensel acıların tanrısız sanıldığı yerküredeyim.
Bu şehir ve yine bu sabah
Yaramaz övünçlerle bir dolu ceplerin
Alkış etmeyecek hayallerin kabrindeyim.
Şansıma selamet
Bana doğmayacak günleri gözlerinden öperim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder