Kokun içindi
Gök kubbeye üşüşen arzularım
Sanrılarım, sancılarım yine gök kubbeyi darlayan
Yoluna talip düşüm kokun içindi.
Zaman ve tariften münezzehiz sen ve ben
Ay dolu mucize bu garibin bahtında.
Tüm asırlar, tüm zamanlar
Dünyalar, alemler ve dahi varlık aşkına
Ten içine sokulduğumuz can aşkına
Yeminlerin edildiği mahşer yeri, yeminler aşkına
Her şey kokun içindi.
Bir göçüm vardı, durağımı aradım
Meramım, malumum, gözgüm, sonum
Ayakları pınar, başı gökten kat kat ulu’m
Bir çift göz bir çift gamzeni bildim, kondum.
Çehrene damıtılmış ışıklar
Çehren binbir cümbüşe müjdelidir;
Düğün benim, gözüm aydın, daha da şen yurdum.
Hatrın azizlerin son imanı;
Hatrına ram eden Tanrı sensin tek, gün gün doğru’ldum.
Ey güzel, ey kutlu ve ey zalim!
Sensiz aldım verdim nice soluğu bağışla.
Gelgelelim onlar da kokun içindi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder